De Dresser | Karina Holla

Theo d’Or winnares Karina Holla speelt een acteur in crisis. “Wie ben ik niet allemaal geweest en nog weet ik niet wie ik ben.”

De acteur staat op het punt zijn verstand te verliezen, hij vecht voor zijn leven en voor zijn passie voor theater. Hij heeft een zenuwinzinking, hij is verscheurd, hij is verdwaald in zijn eigen geheugen labyrint. Aan de ene kant wil hij ophouden met spelen, aan de andere kant is hij verslaafd aan de magie van het theater. Grandeur en verval, roem en eenzaamheid, moed en vertwijfeling. Het tragicomische van de aftakeling van iemand die op zoek is naar het volmaakte.

“Meer, meer ik kan niet meer, ik heb niets meer om te geven. Ik wil niet avond aan avond verf op mijn gezicht smeren, kleren dragen die niet van mij zijn. Ik ben geen kind dat zich verkleedt voor een spel, dit is mijn werk, mijn levenswerk.”

In deze voorstelling verweeft Karina Holla teksten en fragmenten uit de toneellitteratuur met eigen ervaringen uit haar omvangrijke theater carrière. Haar laatste twee voorstellingen Oorlogsvrouwen en DARGER speelde de met de Theo d’Or bekroonde actrice voor uitverkochte zalen in Nederland en in Zweden.

De Dresser is een collage-voorstelling met beeld, beweging, stem en tekst. De Dresser geeft een kijkje achter de schermen van de theaterwereld, de magie, maar ook de angst en de gevoeligheden en uiteindelijk de verbeeldingskracht die over het menselijk falen zegeviert.

Concept/spel: Karina Holla, Dramaturgie/eindmontage: Jeroen Kriek, Tekstadvies: Rob de Graaf, Scenografie: Theun Mosk, Kostuums: Mattijs van Bergen, Muziek: Rikard Borggård, Techniek: Frank van Schie, Affiche: Paulina Matusiak & Eddy Wenting, Productie: Compagnie Karina Holla

Over Karina Holla
De afgelopen 35 jaar maakte Karina Holla bewegingstheater, als performer, docent en regisseur.
Na haar studie aan de Amsterdamse Theaterschool maakte ze haar eigen voorstellingen. Voorbeelden zijn Valeska, ich bin eine Hexe (1983), over het roerige leven van de groteske danseres Valeska Gert, Solo Duo (1985, eerste Mimeprijs) haar internationale doorbraak die in elf landen werd gespeeld; Falten (2005), waarvoor zij drie oudere mimeacteurs regisseerde en Kafka Project (prijs Beste theatervoorstelling Kroatië 2013). In Être Blessé (2009, nominatie Mimeprijs) en vooral Fremd-Körper (2014) begon zij veel meer tekst te gebruiken en nog meer in Romp, Oorlogsvrouwen en DARGER.

In Covid-tijd maakte zij een voorstelling over Henry Darger, een gekwelde man in isolatie, die zijn verschrikkelijke ervaringen omzette in het goud van zijn tekeningen en verhalen. Hij leefde als kluizenaar, was straatarm, pas na zijn dood werd zijn werk ontdekt en voor duizenden verkocht.
Zij werd genomineerd voor de Amsterdamprijs voor de Kunst 2019 in de categorie bewezen kwaliteit. In 2018 ontving Karina Holla de Theo d’Or voor haar aangrijpende rol in ROMP.

recensies

  • Karin Veraart, Theaterkrant, Keuze van de criticus
    "Grappige en ontroerende reflectie op een leven gewijd aan theater. Hier staat een acteur die niet van ophouden weet. Prachtig."
    Lees hier de recensie in de Theaterkrant

  • Hans Smit, Trouw ★★★★
    "Karina Holla, koningin van de mime, richt met ‘De Dresser’ een standbeeld voor zichzelf op"
    Lees hier de recensie in Trouw

-Karima Aissaoui, NRC ★★★★
"In ‘De Dresser’ vindt de 73-jarige Karina Holla hoop tussen haar oude kostuums"
Lees hier de recensie in NRC

-Hein Janssen, Volkskrant ★★★★
"Tegen de klippen op spelen: in ‘De Dresser’ blikt Karina Holla terug op haar leven en werk"
Lees hier de recensie in De Volkskrant